Modern İnsanın Yetinmeci Konformizmi Kundak Tutuculuk

Tüm köşebaşlarındaki burjuvazinin tezgahtarları, ondokuzuncu yüzyılımızın feodaliteyi yermiş ama modern insanın kundağını halen çözememiş olmanın kötü bir örneğidir. Onun kundak bağlayıcıları, altdeğiştiricileri, biberoncuları, ninni söyleyicileri, sevicileri, oyuncakçıları olabilmişlerdir. Bu kundağı öyle sıkı tutmalı ki etrafındakiler birer teknokrat-benzeri olarak kundağın niye sıkı tutulması gerektiğini konu edemesin. Bu modern insanı, kapalı insanı, hiçliğe götüren iktidarcılık, tüm meşruiyetini burjuvazinin kapıcısı olmaya borçludur. Övünülecek bir dünyaları yok mu? Var ama yeterince illuze edilmiş bir dünya bu.

Kendilerine soramadıkları, bu insanın kundağa neden ihtiyaç duymayacak duruma getirme üzerineyse de bunu soramazlar. Kundakçılık bir yükümlülük olmuştur, burjuvazi kendini tahkim etmeyi türlü şekilde bilir. Bunu üstlenen insan nesneleri konformist olmayı ilke edinmiştir. İktidarcılık fayda aracıdır. Yetinmecilik, birileri üzerinde küçük iktidarcılık kurma hesapçılığına dönüşür. Küçük iktidarcılığı tahkim eden her tür maddi bir de maddi olmayan göründürülen ama yine maddi dinler gibi her şey birer fetiş olmaktan alıkonamaz. Aç kalan modern insanımız fetişini kendilik kılar. Bu nedenle kundaktaki bebek hep biberon ister. Kundağa tahammül etmeyen için Max Weber'imizin dediği gibi Demir Kafes hazırdır, bir de aç insan nesnelerimizle tahkim edilmektedir. Bu aşağı insan tüm bu döngülerle sosyal olanı politik olanla zorunlu kılar. Politik olanı yoksayı kundaktaki bebek kabul edilse de altdeğiştiricinin kime ne yapacağını bilemeyecek olmaktır. O nedenle benzeri kalmış teknokrattır, burjuvazinin nesi olabileceğini bilemeyen benzeri teknokratımız demeliyiz.

Sosyoloji döngüsünü çember dışı kılmak için kendi yöntemini bilmekten daha fazla uygulamakla toplumsal dönüşümü yekinler. İşte burada politik olana dokunuruz.

Uğur Tergek